این کشور کوچک غرب آفریقا به مسافران شکیبا پاداش میدهد. خشکی، پژواک استعمار پرتغالی را در بیسائوی آرام با روستاهای بالانتا و فولا، نخلستانها و حرّای جزرومدی کنار دهانهٔ گِبا درمیآمیزد. در فراساحل، مجمعالجزایر بیژاگوش با دهها جزیرهٔ کمارتفاع جنگلپوش پراکنده است، جایی که بیشههای مقدس، آیینهای پوشیده و ریتمهای کریول هنوز زندگی روزانه را شکل میدهند. دهکدههای ماهیگیری خوابآلود، سواحل خالی اقیانوس اطلس و تالابهای پرپرنده آرامش ویژهای میبخشند.
فلورا گومس با «مورتو نگا» (۱۹۸۸) نخستین فیلم بلند داستانی گینه بیسائو را ساخت که در جشنواره ونیز تحسین شد؛ فیلم «اودژو آزول دی یونتا» او نیز در سال ۱۹۹۲ به بخش «نوعی نگاه» جشنواره کن راه یافت.
در جزیره اورانگو در مجمعالجزایر بیژاگوس، اسبهای آبی در آب شور اقیانوس شنا میکنند؛ رفتاری که در جهان تقریباً بیهمتاست. این مجمعالجزایر از ۱۹۹۶ ذخیرهگاه زیستکره یونسکو است.
با قایق از بیسائو به بوباکه و سپس اورانگو بروید تا اسبهای آبی را ببینید؛ در پایتخت بازار باندیم و کارناوال را که بسته به سال در فوریه یا مارس برگزار میشود از دست ندهید. eSIM به کار میآید: بررسی آنلاین برنامه متغیر قایقها، تماس واتساپی با اقامتگاههای بیژاگوس و دیدن جدول جزر و مد پیش از هر عبور.