الجزایر سواحل مدیترانه، فلاتهای بلند و صحرایی بیکران را در هم میآمیزد. در شمال، الجزیره سفیدپوش به خلیجش سرازیر میشود، وهران با ریا میرقصد، و شهرهای کهن رومی نیمهفراموش در تپههای سبز نشستهاند. فراتر از کوههای اطلس و اوراس، بیابان فرمانرواست: ارگهای تپههای طلایی، شهرهای واحهای مزاب، و جنگلهای ماسهسنگی سوررئال و فلاتهای نگارهسنگی جنوب دوردست. پهناور، گوناگون و هنوز کمگردشگر، به مسافرانی که از پیش برنامه میریزند پاداش میدهد.
«نبرد الجزیره» (شیر طلایی ۱۹۶۶) در قصبه واقعی و با ساکنانش فیلمبرداری شد — چنان واقعی که فیلم با این یادآوری آغاز میشود: هیچ تصویر خبری در آن نیست.
الجزایر بزرگترین کشور آفریقا و حوزه مدیترانه است: بیش از ۲٫۳ میلیون کیلومتر مربع که حدود ۸۰ درصدش صحراست.
الجزیره میان قصبه و کرانه دریا نفس میکشد، وهران با ریتم رای میچرخد و قسنطینه بر پلهای معلقش ایستاده. eSIM به کار میآید: تاکسی اینترنتی محلی (یاسر)، ساعت قطارها آنلاین، و برای جنوب دور (جانت، تاسیلی) راهنمای مجاز الزامی است.