کشوری که خود را قلب گرم آفریقا مینامد، گرد دریاچهای عظیم و درخشان پیچیده است. دریاچه مالاوی چیره است، آبهای شفاف و خلیجهای شنیاش با دهکدههای ماهیگیری، نقاط غواصی و اقامتگاههای جزیرهای حاشیه خورده. در درون، رود شایر از لیونده میگذرد، جایی که فیل و اسب آبی گرد میآیند، و ذخیرهگاههای احیاشده اکنون پنج جانور بزرگ را پناه میدهند. جنوب به توده گرانیتی کوه مولانژه برمیخیزد، و باغهای چای تپههای تیولو را فرش میکنند. دوستانه، فشرده و خلوت است.
«پسری که باد را مهار کرد» (۲۰۱۹)، به کارگردانی و بازی چیوتل اجیوفور، داستان واقعی ویلیام کامکوامباست — نوجوان مالاویای که با آسیاب بادی از قطعات دوچرخه، روستایش را روشن کرد.
دریاچه مالاوی بیش از هر دریاچه دیگری در زمین گونه ماهی دارد — نزدیک به هزار سیکلید که تقریباً همگی بومی همینجا هستند.
کیپ مکلیر و جزیره لیکوما را با ماسک غواصی زندگی میکنند: غواصی آب شیرین اینجا بیهمتاست. eSIM به کار میآید: کشتی ایلالا برنامهای کشسان دارد، جشنواره «دریاچه ستارگان» (سپتامبر) را آنلاین دنبال کنید و کواچا را پیش از دریاچه در شهر بردارید.